Kişisel Sayfa 🍀

  • Konbuyu başlatan ngm
  • Başlangıç tarihi
  • Cevaplar : 12
  • Görüntüleme : 391
🟢 Konu yazarı şu anda aktif

ngm

Eğitim Editörü
Katılım
8 Nis 2026
Mesajlar
21
Tepkime puanı
50
IFGT Puan
3
Cinsiyet
Kadın
Önümüz bayram, çocuklarınıza bayram adabını, misafire nasıl davranması gerektiğini lütfen öğretin.

“Biz ona müdahale etmiyoruz” diyerek, lütfen o çocukları kültürümüzden, geleneklerimizden ve değerlerimizden uzak yetiştirmeyin.


Bunu yaparken de mahremiyetine özen göstermeyi unutmayın.

Çocuk öpmek istemeyebilir ama misafirlere “hoş geldiniz” demek zorunda. :)

Sarılmak, temas etmek istemeyebilir ama kendisine sorulan sorulara nezaketle cevap vermek zorunda. :)

Çocuğumuzun kişiliğine saygı göstermek ayrı, ama onu kültür ve geleneklerimize uygun bir şekilde yetiştirmek apayrı ve çok kıymetlidir. :)
 
Son düzenleme:
  • Beğen
Tepkiler: Nvn

ngm

Eğitim Editörü
Katılım
8 Nis 2026
Mesajlar
21
Tepkime puanı
50
IFGT Puan
3
Cinsiyet
Kadın
Screenshot_20260417-214953.jpg
İhtiyaçlarını başkasına yaslamadan
karşılayabilen biri, kimseye muhtaç değildir.
Bu yüzden hayatına girecek olan kişi
bir boşluğu doldurmak için değil,
bir değere değer katmak için gelmelidir.

Onun dünyasında yer bulmak kolay değildir. Çünkü kapılar, sözlere değil; karaktere açılır.
Geçici hevesler, yüzeysel ilgiler ya da
sıradan yakınlıklar o eşiği geçemez.
Oraya ancak ahlakıyla iz bırakan,
duruşuyla güven veren biri girebilir.

Çünkü bazı insanlar yalnızlığı
bir eksiklik değil, bir ölçü hâline getirmiştir.
Kimseye ihtiyaç duymadan yaşayabildiği için değil; kendine saygısından, hayatına girecek olanı özenle seçtiği için.. 𝓥𝓓
 
  • Beğen
Tepkiler: Nvn

ngm

Eğitim Editörü
Katılım
8 Nis 2026
Mesajlar
21
Tepkime puanı
50
IFGT Puan
3
Cinsiyet
Kadın
f888abc63342aac59dc5a6c3b533eabd.jpg

Sosyal çürüme, bir toplumun bir anda yıkılması değil; yavaş yavaş içten aşınmasıdır. Gürültüsü yoktur ama etkisi derindir. Önce dil değişir, sonra değerler; en son da insanlar birbirine yabancılaşır.

İnsanın insana güveni azaldığında, en büyük kayıp başlar. Çünkü toplum dediğimiz yapı, görünmeyen bağlarla ayakta durur. Saygı, merhamet, ahlâk, adalet… Bunlar zayıfladıkça, dışarıdan her şey yerli yerinde görünse bile içeride büyük bir boşluk oluşur.

Sosyal çürümenin en belirgin işareti, yanlışın normalleşmesidir. Haksızlık karşısında susmak, yalanı “alışılmış” görmek, çıkarı hakikatin önüne koymak… Bunlar küçük kırılmalar gibi görünür ama zamanla bir toplumun omurgasını çökertebilir.

Oysa çürümenin panzehiri yine insanın kendisidir. Her birey kendi içindeki doğruyu koruduğu sürece, en karanlık zamanlarda bile bir ışık kalır. Çünkü toplum, kalabalıklardan değil; vicdanını kaybetmemiş insanlardan güç alır.
𝓥𝓓
 
  • Beğen
Tepkiler: X
Geri
Üst Alt