Feriköy: Sultan III. Selim, bölgedeki geniş av sahası arazisini o dönem bölgede yaşayan Levanten Madame Ferry'ye hediye etmiştir. Halk arasında 'Feryy'nin Köyü' zamanla Feriköy'e dönüştü.
Çekmeköy: Çekmeköy'ün, Fatih döneminde yedi kardeş tarafından kurulduğu rivayet edilir. Eşkıyaların saldırısından kurtulan son kardeşin eşkiyalara 'Çekme tetiği' diye bağırdığı, köyün adının da buradan geldiği söylenir.
Polonezköy: 1842 yılında Polonyalı sürgünler ve askerler tarafından kurulan bu köy, kurucusu Adam Czartoryski'ye ithafen Adampol olarak anılmış, daha sonra Polonyalıların köyü anlamında Polonezköy olmuştur.
Ortaköy: Kanuni Sultan Süleyman döneminde yerleşimin başladığı bu köy, iki dere vadisinin tam ortasında yer aldığı için Ortaköy adını aldı. Köyün içinden geçen dere, zamanla Dereboyu Caddesi'ne dönüştü.
Bakırköy: Bizans döneminde askeri merkez olan bölgeye Hebdomon ve ardından uzak köy anlamına gelen Makri Hori deniyordu. Osmanlı döneminde Makriköy olarak telaffuz edilen semt, 1925 yılında Bakırköy adını aldı.
Yeşilköy: Eski adı Ayastefanos olan semt, burada yaşayan ünlü yazar Halid Ziya Uşaklıgil'in önerisiyle yeşilliğine atıfta bulunularak Yeşilköy yapıldı.
Çengelköy: Osmanlı döneminde burada gemi çapaları (çengel) üretilmesinden veya kalkık çeneli çirkin bir köylünün (Çengel Kaptan) burada yaşamasından dolayı bu adı aldığı söylenir.
Kadıköy: İstanbul'un fethinden sonra Fatih Sultan Mehmed, antik çağda Khalkedon (Körler Ülkesi) olarak bilinen bu bölgeyi İstanbul'un ilk kadısı olan Hızır Bey'e mülk olarak verdi. Bölge zamanla, 'Kadı'nın Köyü' olarak anılmaya başlandı.
Boyacıköy: III. Selim döneminde kumaş boyama konusunda uzmanlaşmış Kafrariyofi ailesi bölgeye yerleştirildi. Fes ve çul gibi dokumaların burada boyanmasıyla semt zamanla bu zanaatla özdeşleşti ve Boyacıköy adıyla anılmaya başlandı.
Çekmeköy: Çekmeköy'ün, Fatih döneminde yedi kardeş tarafından kurulduğu rivayet edilir. Eşkıyaların saldırısından kurtulan son kardeşin eşkiyalara 'Çekme tetiği' diye bağırdığı, köyün adının da buradan geldiği söylenir.
Polonezköy: 1842 yılında Polonyalı sürgünler ve askerler tarafından kurulan bu köy, kurucusu Adam Czartoryski'ye ithafen Adampol olarak anılmış, daha sonra Polonyalıların köyü anlamında Polonezköy olmuştur.
Ortaköy: Kanuni Sultan Süleyman döneminde yerleşimin başladığı bu köy, iki dere vadisinin tam ortasında yer aldığı için Ortaköy adını aldı. Köyün içinden geçen dere, zamanla Dereboyu Caddesi'ne dönüştü.
Bakırköy: Bizans döneminde askeri merkez olan bölgeye Hebdomon ve ardından uzak köy anlamına gelen Makri Hori deniyordu. Osmanlı döneminde Makriköy olarak telaffuz edilen semt, 1925 yılında Bakırköy adını aldı.
Yeşilköy: Eski adı Ayastefanos olan semt, burada yaşayan ünlü yazar Halid Ziya Uşaklıgil'in önerisiyle yeşilliğine atıfta bulunularak Yeşilköy yapıldı.
Çengelköy: Osmanlı döneminde burada gemi çapaları (çengel) üretilmesinden veya kalkık çeneli çirkin bir köylünün (Çengel Kaptan) burada yaşamasından dolayı bu adı aldığı söylenir.
Kadıköy: İstanbul'un fethinden sonra Fatih Sultan Mehmed, antik çağda Khalkedon (Körler Ülkesi) olarak bilinen bu bölgeyi İstanbul'un ilk kadısı olan Hızır Bey'e mülk olarak verdi. Bölge zamanla, 'Kadı'nın Köyü' olarak anılmaya başlandı.
Boyacıköy: III. Selim döneminde kumaş boyama konusunda uzmanlaşmış Kafrariyofi ailesi bölgeye yerleştirildi. Fes ve çul gibi dokumaların burada boyanmasıyla semt zamanla bu zanaatla özdeşleşti ve Boyacıköy adıyla anılmaya başlandı.